هزینه انتقاد و حتي تخريب دولت نهم بسیار پایین می باشد.
بطوريكه اين کاهش هزینه باعث رواج بیش ازحد انتقادات تخريبي از اين دولت شده است. تا حدی که حتی کسانی که ازسفره دولت و حمایت سیاسی آن برخوردارشده اند نیزهیچ ابایی از انتقاد ازدولت ندارند.
این رویه بخصوص ازناحیه نیروهای باصطلاح خودی و منتسب به دولت باعث از دست رفتن ظرفیتها و فرصتهای دولت برای تحکیم موقعیت خود می شود و حتی زمینه تبدیل انتقاد به تخریب را فراهم کرده است.
براستي غير از پورمحمدي، مظاهري، دانش جعفري، بيژن مقدم و... آيا نارفيقان مشابه ديگري هنوزهم درون دولت نيستند!
آيا كساني كه ارادتشان به دولت نهم تنها وابسته به پست و مقام دولتي است صلاحيت همكاري وحضوري در دولت را دارند؟ ![]()


